delta blues
geschiedenis
Dockery
bouwstenen
1ste opnames
blind willy
vaudeville
vier vrouwen

Mijn held: Blind Willie Johnson
(22 januari 1897 - 18 september 1945)

Waarom iemand je held wordt? Om zijn onnavolgbare vertolking van de blues, om het lijden in zijn leven,
omdat ik in zijn muziek kan horen wie hij is, zijn blijdschap kan horen en zijn wanhoop, omdat er iets van hem in mij doorklinkt.


De Blues - en de Delta Blues is een sterke vorm daarvan - komt voort uit de spirituals, de work songs en de field hollers: muzikale uitingen waarin de Afrikaanse slaven hun ellende en hoop uitten. Lees daar meer over: Geschiedenis van de Delta Blues en Work Songs & Field Hollers. In de songs van deze Blind Willie Johnson hoor je de Blues Spiritual. De weemoed, het verlies, het gebed voor kracht om de pijn vol te houden, de hoop. En zijn manier van muziek maken is krachtig, zoals je dat vindt bij muzikanten uit de Mississippi Delta.

Zijn levensverhaal  (gebruik scroll)

Trouble will soon be over

Willie Johnson werd geboren op een boerderij buiten Marlin in Texas. Toen hij drie of vier jaar oud was, omstreeks 1905, overleed zijn moeder en hertrouwde zijn vader. In de tijd dat hij zeven jaar was, betrapte zijn vader zijn tweede vrouw met een andere man in bed en sloeg haar. Om Willie’s vader terug te pakken, gooide ze een pan met loogwater in het gezicht van de kleine jongen en verblindde hem.
Blind Willie Johnson bracht het grootste deel van zijn jeugd door in en rond Marlin, destijds een bruisende stad. Vanaf zijn vijfde was Willie gegrepen door de energieke muziek die werd gemaakt in de kerk waar het gezin kwam. Hij wilde dominee worden en muziek maken. Zijn vader stimuleerde dat, hij maakt voor hem een gitaar van een sigarendoos. Willie ging zingen in kerken en religieuze bijeenkomsten. Ook in de wintermaanden stond hij buiten muziek te maken, met een voortdurend raspende gitaar en een rauwe stem totdat zijn vingers stijf waren van de kou. Een tinnen beker hing aan een draad om de hals van zijn gitaar, zodat mensen daar munten in konden laten vallen als hij aan het muziek maken was.

Willie wordt herinnerd als een gitarist die de slide ontwikkelde. Dat was eigen aan Willie. Bijvoorbeeld Blind Lemon Jefferson, die weleens op de andere hoek van de straat stond muziek te maken, nam de slide niet over.
Rond 1926 trouwde hij met Willie B. Harris die later vertelde dat Blind Willie geen predikant was geworden maar zanger / gitaarspeler tijden kerkdiensten. Zij kregen een dochter. Volgens overlevering is hij een relatie ernaast begonnen, met Angeline. Zij hoorde hem zingen in Dallas.
Dit is haar verslag: “He was singin’ on the street, an’ he was singin’ ‘If I Had-a My Way,’ an’ I went walkin’ behind him. I asked him, I says, ‘Say, are you married or single?’ He says: ‘I’m, uh, single.’ An’ I say: ‘Come go to my house; I have a piano,’ an’ I say: ‘an’ we will get together and sing.’ And he says: ‘Have you ever singed anywhere?’ I said: ‘I sing over the radio and at our church.’ An’ so he says: ‘All right.’ We went over to the house an’ we sit down an’ taken a few drinks, you know, an’ played; then he played his guitar an’ I got up to the piano an’ I went to playin’ ‘If I Had-a My Way’; he says, ‘Go on, gal!’ He say: ‘Tear it up!’ We went on back. He says: ‘Well, let’s get on the street.’ I say, ‘Well, look! Don’t you want something to eat?’ He says: ‘What have you to cook?’ I says: ‘Well, I have some crabs.’ I say: ‘We’re makin’ the old-time niggers’ gumbo!’ I say: ‘Don’t you want some??!!’ An’ he says, ‘Well, yes.’ He says: ‘Say! Uh, let’s marry!’ An’ I says ‘Okay,’ that’s what I wanted. He says: ‘Well, when can you get ready?’ I say: ‘I’ll get ready tomorrow.’”
En volgens haar zijn ze de volgende dag getrouwd en dat moet dan in zomer van 1927 zijn geweest, maar daar zijn geen papieren van gevonden.

Volgens Blind Willie’s vrouw Willie B. is hun huwelijk beëindigd rond 1932/1933. Hun beider dochter heeft ook herinneringen aan haar vader. En Angelina verklaarde dat zij thuis (in Beaumont) bleef met hun kind, terwijl Blind Willie periodes weg was voor het opnemen van platen. Met deze verklaringen lijkt het erop dat hij een periode twee huwelijken onderhield.

In Beaumont zong Blind Willie in de Baptistenkerk, soms bij een kwartet en met andere jongere zangers. Hij speelde ook in de Forsythe Street, de straat die door het hart van de stad loopt. Wille werd beschreven als een zwaarder persoon, kort geknipt, netjes gekleed, een zachte, waardige man. Hij maakte een periode op straat muziek met Blind Willie McTell, ook een bluesmuzikant. McTell herinnerde zich dat Johnson een stalen ring gebruikte om zijn specifieke slice-klank te krijgen. Ook Ry Cooder prijst Jonhsons gitaartechniek. Tijdens de 2de WO verzorgt Johnson spirituele radiouitzendingen.

In 1945 sloeg het noodlot toe: volgens zijn vrouw Angeline brandde hun huis af. Daarna sliepen Johnson en zijn vrouw op een bed van kranten boven op de vochtige, verkoolde resten. Hij werd ziek, maar ging toch de straat op om te proberen wat geld te verdienen met zingen. Toen zijn toestand verslechterde nam Angeline hem mee naar een ziekenhuis. Men wilde hem daar niet helpen omdat hij blind was. En mogelijk omdat hij zwart was. Op 18 september van dat jaar overleed hij. In zijn overlijdensakte staat malariakoorts als hoofdoorzaak van zijn overlijden, als bijkomend “syfilis en blindheid”. Hij werd begraven in het ”gekleurde gedeelte” van de Blanchette Begraafplaats in Beaumont. Zijn (vermoedelijke) graf heeft in 2010 een gedenksteen gekregen.


Bron: onder meer "Jas Obrecht Music Archive"

Klik hier voor de playlist van de muziek van Blind Willy Johnson.